Mensen met een hekel aan de belijdenissen, komen daartoe vanwege 2 redenen:

1)      Men heeft een afkeer van duidelijkheid en zekerheden

2)      Men wil zich nooit helemaal onderwerpen aan het onderwijs en het gezag van de Schriften

 

Argumenten die worden gebruikt (zie onder, ontleend aan een boek geschreven in 1965!):

          De omstandigheden zijn veranderd

          Het leven is totaal anders geworden

          We leven nu in een andere tijd

Als je dit zegt, wil je sommige Schriftwoorden aanpassen aan je eigen ideeën, in plaats van het Schriftuurlijk onderwijs van begin tot eind als juist et aanvaarden, en toe te geven dat het niet relevant is te beweren dat we nu in een andere tijd leven. Het Woord van God is niet tijdgebonden.

Mensen die een hekel aan belijdenissen hebben, hebben een hekel aan de leer, aan dogmatiek. Wat ze zeggen: wij lezen de Bijbel door een geestelijke bril, niet als een lesboek. We willen bijbeluitleg horen, maar geen dogmatiek. Feitelijk maken deze mensen een tegenstelling tussen de Bijbel en de leer.

Maar wat wil de Bijbel anders dan ons de leer voorhouden? Wat heeft uitleg voor waarde als ze niet tot de waarheid leidt?

Maar de weerzin tegen de belijdenissen is wel te begrijpen: want het is de  leer die ons verwondt, die dingen bij hun naam noemt. Je kunt naar plaatjes kijken en speculeren over de betekenis van woorden. We kunnen er bij in onze stoel blijven zitten en ervan genieten. Maar de leer spreekt ons aan en dringt aan op een beslissing. Alle geloofsbelijdenissen van de kerk hadden maar 1 doel: de mensen helder te leren zien en denken.

Dacht u dat onze vaderen de belijdenissen schreven omdat ze er plezier in hadden? Nee, er was een heel praktische reden: de waarheid moest worden afgebakend.

Samengevat: als je geen belijdenissen wenst, dan heb je er een afkeer van om goed over de dingen na te denken.

 

Bovenstaand artikel is ontleend aan Dr. Martyn Lloyd-Jones “Oorzaken en genezing van geestelijke depressiviteit”, hoofdstuk 3