Christen zijn is voor velen vooral een “way of life”, het aanhangen van een levensovertuiging. Maar wanneer de verzoening met God door het offer van Jezus niet centraal staat, is jouw opvatting over Christen zijn ‘te gemoedelijk’

Het woord ‘gemoedelijk’  is ontleend aan een brief van Calvijn. Na zijn gedwongen vertrek uit Genève verblijft Calvijn enkele jaren in Straatsburg. Tijdens zijn afwezigheid probeert de Italiaanse kardinaal Sadoleto weer grip te krijgen op de bevolking van Genève. Hij wil deze weer in het rooms-katholieke kamp terugbrengen. Niemand in Genève kan tegen Sadoleto op. De hulp van Calvijn wordt ingeroepen.

Vanuit Straatsburg dient hij Sadoleto in een open brief van repliek. De kern van zijn boodschap richting Sadoleto is: “uw theologie is mij te gemoedelijk”. “Je redt het er niet mee voor het aangezicht van God”. Een theologie waarin de verzoening met God door het offer van Jezus niet centraal staat, verdient deze kwalificatie: ‘te gemoedelijk’.

Met een te gemoedelijke theologie red je het niet. Het is maar niet een gereformeerde afwijking om ons geweten te brengen voor de rechterstoel van God; het is een Bijbelse opdracht. Daar ontdek je wie je bent: zondaar, aangewezen op verzoening.

Wie deze inhoud van het Evangelie uit het centrum weghaalt en ergens aan de zijkant van ons kerk-zijn positioneert, krijgt te horen: ‘te gemoedelijk’. Christen-zijn wordt dan een soort way of life, het aanhangen van een bepaalde levensovertuiging. Maar meer ook niet. En dat is te weinig, ‘te gemoedelijk’. Houdt dat stand voor de rechterstoel van God?

Ontmoeting met God

De kern van het Christelijk geloof is de ontmoeting met God. Niet de god van je eigen fantasie, maar de God van de Openbaring. En zo ontdekken wat genade is. Als dit in de kerk en in ons persoonlijk leven een gepasseerd station is, is het over en uit.

Maar zit de maatschappij hierop te wachten? Woorden als ‘schuld’ en ‘zonde’ scoren tegenwoordig toch niet hoog? Prijst de kerk zich niet uit de markt met zo’n boodschap? Te gemoedelijk. Het is niet alleen de kwaal in de kerk, maar ook in de maatschappij. We stoten niet door in onze analyse. Wie eerlijk om zich heen en naar zichzelf kijkt, moet belijden dat we de problemen in deze wereld en in ons eigen leven niet oplossen door wat aan de omstandigheden op zichzelf te doen. Dat is ‘te gemoedelijk’. Er is meer aan de hand.

Daarom is er ook meer nodig: verzoening van schuld. Collectief en individueel. We moeten de gemoedelijkheid voorbij. Het leven is geen sprookje, de wereld geen Efteling, de kerk geen speeltuin. Voor kerkje spelen hebben we geen tijd (meer). Onze tijd vraagt om verzoening.

Die verzoening ís er, Goddank. Vertel het aan de keukentafel, deel het aan de kerkenraadstafel en ontvang het aan de avondmaalstafel. De gemoedelijkheid voorbij. Christus is een echte Heiland. Dat is de kern van het Christelijk geloof.

 

(ontleend aan een artikel van Ds. C. van Duijn, predikant van de hervormde gemeente te Delft en lid van het hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond)

bron: http://dewaarheidsvriend.nl/blog/de-gemoedelijkheid-voorbij